Michaił Bułhakow

Michaił Bułhakow urodził się 15 maja 1891 roku w Kijowie, w rodzinie profesora religioznawstwa teologicznego seminarium. Był rosyjskim pisarzem i dramaturgiem, którego twórczość zyskała uznanie ze względu na jej innowacyjność, głębię i satyryczny charakter.
Bułhakow rozpoczął swoją karierę zawodową od medycyny, uzyskując dyplom na Kijowskim Uniwersytecie Medycznym. Pracował jako lekarz w czasie I Wojny Światowej i wczesnych latach powojennych, co znalazło odzwierciedlenie w jego wczesnych pracach literackich. W 1921 roku zdecydował się porzucić medycynę na rzecz pełnoetatowej kariery literackiej i przeniósł się do Moskwy.
Jego najbardziej znaną pracą jest powieść "Mistrz i Małgorzata", pisana w latach 1928-1940, lecz opublikowana pośmiertnie w latach 60. XX wieku. Powieść ta, pełna fantastycznych i groteskowych elementów, jest uważana za jedno z najważniejszych dzieł literatury rosyjskiej XX wieku. Książka ta, obrazująca losy pisarza w systemie totalitarnym, była metaforą represji i cenzury, jakie Bułhakow doświadczał za życia.
Bułhakow był również autorem wielu sztuk teatralnych, z których wiele było wystawianych na scenach moskiewskich teatrów. Jego relacje z władzami były skomplikowane, wielokrotnie napotykał na przeszkody cenzuralne, co utrudniało publikację jego dzieł.
Michaił Bułhakow zmarł 10 marca 1940 roku w Moskwie na niewydolność nerek. Mimo że wielu jego dzieł nie mogło być opublikowanych lub wystawionych za jego życia, pozostaje jednym z najbardziej cenionych rosyjskich pisarzy, a jego prace są szeroko czytane i doceniane na całym świecie.