Wiem, dlaczego w klatce śpiewa ptak

Nowe wydanie inspirującej autobiografii

Maya Angelou (1928–2014) – afroamerykańska poetka, pisarka i reżyserka odznaczona Narodowym Medalem Sztuk oraz Prezydenckim Medalem Wolności, aktywistka na rzecz praw obywatelskich dla czarnoskórej ludności w Stanach Zjednoczonych.

Dzieciństwo spędziła w miasteczku na południu Stanów, w dzielnicy zamieszkałej przez czarnoskórych. Trudne lata dorastania spędziła u matki w Kalifornii. To tam spotkały ją traumatyczne doświadczenia, które odcisnęły się bolesnym piętnem na jej życiu i sprawiły, że na pięć lat przestała mówić. Została mamą w wieku siedemnastu lat i dopiero w 1959 roku zdecydowała się skupić na pisaniu.

„Wiem, dlaczego ptak w klatce śpiewa”, pierwsza z siedmiu autobiograficznych opowieści Angelou, przyniosła jej międzynarodową sławę i przez dwa lata nie schodziła z listy bestsellerów „New York Timesa”. Powieść nominowano do National Book Award i do dzisiaj uchodzi za jedno z najważniejszych arcydzieł XX-wiecznej literatury amerykańskiej.

Poruszająca i inspirująca historia tej nietuzinkowej kobiety sprawiła, że stała się ona symbolem odwagi, odporności psychicznej oraz ikoną walki o prawa słabszych.

„Jej słowa mnie uczyły, zachęcały do działania i przywracały do zdrowia. Potrafiła być radosna i bezlitosna jednocześnie”.

Brené Brown, Z odwagą w nieznane

„Opowieść o dzieciństwie, dorastaniu, porzuceniu, seksualnej przemocy, latach milczenia i emancypacji, o szukaniu własnego miejsca na ziemi i szybkim – nie tylko poprzez macierzyństwo – wkroczeniu w dorosłość. To także lekcja historii, mistrzowsko skomponowana podróż przez Amerykę, w której czarni obywatele – z dumą, odwagą, nie bacząc na niebezpieczeństwa – podnieśli głowy i pięści, by wywalczyć w końcu należne im prawa oraz miejsce w społeczeństwie.

Lektura pierwszej z siedmiu autobiografii mistrzyni słowa, którą o wygłoszenie wiersza podczas inauguracji swojej prezydentury w 1993 roku poprosił Bill Clinton, pomaga znaleźć najbardziej właściwe słowa do opisania Ameryki lat trzydziestych i czterdziestych. To możliwe również dzięki nowemu, uważnemu przekładowi Elżbiety Janoty”.

Michał Nogaś, „Gazeta Wyborcza”

„Portret genialnej pisarki, żarliwej przyjaciółki i naprawdę fenomenalnej kobiety”.

Barack Obama

„Maya Angelou konfrontuje się ze swoim życiem z tak poruszającą cudownością, tak świetlistą godnością”.

James Baldwin