Tomasz Sikorski.

Tomasz Sikorski (1939–1988) to kompozytor wyklęty? Wyrzut sumienia pokolenia? Głos odrębny, wyprzedzający swoje czasy i niezrozumiany za życia? Wszystkie te określenia pasują do Sikorskiego – zjawiska osobnego w polskiej muzyce drugiej połowy XX wieku.

Przypisywano go do sonorystów, wkładano do szuflady minimalizmu, a on wciąż był gdzieś indziej. Opętany ideami zwielokrotnienia i redukcji, doszedł do zupełnie unikatowego stylu, rozpoznawalnego od pierwszych sekund. Muzykę Sikorskiego przenikają echa i dzwony, wybrzmiewania i pauzy, trytony i rytm utykającego kroku. Jego utwory wymagają nowego sposobu słuchania i dopiero niedawno doczekały się uznania odbiorców, a kompozytor stał się twórcą kultowym.

Książka jest próbą reportażowego portretu Tomasza Sikorskiego, opartą na rozmowach z jego przyjaciółmi i znajomymi, listach, dokumentach i psychoanalizach. Oddzielne rozdziały poświęcono wybranym dziełom, a także ulubionym obsadom i motywom twórcy. Inne dotyczą najważniejszych postaci, miejsc i wydarzeń z życia kompozytora, składając się na wielogłosowy kontrapunkt.