Neapol, moja miłość

Po trzech latach spędzonych we Włoszech, australijska dziennikarka Penelope Green potrzebuje przekonującego powodu, żeby zostać w tym kraju na dłużej. Wtedy pojawia się szansa zatrudnienia w Neapolu – ojczyźnie pizzy, mieście przyczajonym u stóp wulkanu. Penny postanawia zaryzykować i skoczyć na głęboką wodę…

Bohaterka z wrodzoną ciekawością i wyczuleniem na szczegół pokazuje nam Neapol, z całym jego splendorem i degrengoladą, a kiedy spotyka gitarzystę lokalnego zespołu, uświadamia sobie szybko, że być może właśnie znalazła powód, by naprawdę zapuścić korzenie we Włoszech…

Wspaniała, czarująca i prawdziwa opowieść o magnetycznym mieście… „Marie Claire”

Niezwykle zabawna i szczera historia. „Notebook”

Urocza książka, doskonale oddająca lokalny koloryt. „The Australia Women’s weekly”

Penelope Green pisze wprost i bez zbędnych ozdobników, co wraz z jej autentyczną ciekawością świata przekłada się na znakomitą, interesującą i wnikliwą lekturę. „Sun-Herald”

Penelope Green Urodziła się w Sydney i pracowała w Australii jako dziennikarka. W 2002 roku przeniosła się do Rzymu. Książka „Rzymskie dolce vita”, otwierająca włoską trylogię autorki, opowiada o jej wrażeniach po wyjeździe do Włoch. W 2005 roku Green przeprowadziła się do Neapolu, gdzie pracowała dla Agenzia Nazionale Stampa Associata (ANSA) – największej agencji dziennikarskiej we Włoszech.

Spis treści Vide Napule e po muore Zobaczyć Neapol i umrzeć

Fatte l’amice ’ntiempo e pace ca te servono ’nteimpo e guerra Przyjaźnie zawarte w czasach pokoju owocują w czasie wojny

Fai l’arte che saie, ca si nun t’arricchisce camparraie Rób to, co umiesz, bo choć taka praca może nie uczyni cię bogaczem, to zapewni ci byt

Videla, ammirala, e nun a’ tucca Patrz i podziwiaj, ale nie dotykaj

Morte e marito, nun aspetta maie quanno veneno Nie czekaj ani na śmierć, ani na męża; weź sprawy w swoje ręce

’A panza è na pellecchia: chiù ce miette e, chiù se stennecchia Apetyt rośnie w miarę jedzenia

Chi perde ave semp’ tuòrto Przegrany nigdy nie ma racji

’A ciorta è na rota: mentre gira, po s’avota Fortuna kołem się toczy

L’ommo adda essere cumm’ ’o presutto: né troppo chiatto, né troppo asciutto, né troppo bello, né troppo brutto Mężczyzna powinien być jak szyneczka: nie za tłusty, nie za suchy, nie za ładny, ale i nie za brzydki

Avutato ’o vicariello, mine è vermicielle Po pogrzebie nie zapomnij o stypie

À vita storta te porta â morte Złe życie prowadzi do śmierci

Nun credere o’ santo sì nun he’ visto ’o miraculo Nie uwierzy w świętych ten, kto nie widział cudu

È malu tiempo a mare e ’o cefalu va caro Ryby drożeją, gdy na morzu panuje sztorm

’O peggio passo è chillo d’ ’a porta Najtrudniejszy jest pierwszy krok

Una ce steva bona, e ’a facettero Madonna Tylko ona jedna była uczciwą kobietą. Stała się więc Madonną

Podziękowania Źródła