Muszę kończyć, umieram

Znakomicie napisana, zaskakująca, barwna i śmieszna powieść kryminalna, wykorzystująca elementy groteski i czarnego humoru. Gorzka satyra na współczesne społeczeństwo i rodzinę, zamkniętą za murami strzeżonego osiedla. Dowcipne dialogi i pasjonująca akcja, która trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Autor do niedawna pracował jako redaktor (m.in. "Polska The Times", "Dziennik", "Newsweek") oraz jako dziennikarz. Obecnie poświęcił się pracy literackiej.

Maksymilian, trzydziestoparolatek, przewrażliwiony na punkcie poprawności językowej sprzedawca szkoleń, cierpi z powodu licznych lęków i obsesji.

Nie ma przyjaciół, wśród sąsiadów na osiedlu strzeżonym Lazur III uchodzi za wariata, a w domowej hierarchii wyżej od niego stoi nawet kot. Maksymilian od czternastu lat planuje rozstać z żoną, ale nie wie, jak jej o tym powiedzieć...

Czy ktoś, kto umiera ze strachu w windzie i wpada w panikę w supermarkecie na widok siedemnastu rodzajów keczupu, jest zdolny do popełnienia morderstwa z zimną krwią?

Niezwykle zabawna opowieść o lękach, fobiach, błędach językowych, małżeństwie i zbrodni.