Irańska historia miłosna

Dara i Sara to bohaterowie irańskiego elementarza. Dara i Sara to bohaterowie Irańskiej historii miłosnej. Ale to nie jest prosta opowieść o miłości. Bo takiej w Iranie nie da się napisać. Bo Iran to kraj pełen zakazów, w którym każdy gest wydaje się podejrzany, a porządku strzegą patrole Kampanii Przeciwko Zepsuciu Społecznemu. Darze nie wolno patrzeć Sarze w oczy, więc zza szafek bibliotecznego katalogu przygląda się jej butom. Zamiast wyznać swoje uczucie, szyfruje listy miłosne w zakazanych książkach. Zamiast pójść z nią na spacer, zabiera ją do szpitala, bo tam nikt ich nie zauważy.

Pisarz, który próbuje opowiedzieć historię Dary i Sary, próbuje wyprzedzić myśli cenzora. Pisze między skreślonymi wierszami. Mistrzowska, skrząca się dowcipem powieść, w której miłość i literatura wciąż muszą wymykać się cenzurze.

Powieść tak dowcipna, jak przerażające są mechanizmy cenzury.

„The Boston Globe"

Historia, którą układa się niczym kostkę Rubika. To wizja życia w Iranie, od której długo nie można się uwolnić.

„The New York Times"

Wyjątkowa książka. Pełen pasji i humoru obraz nonsensu w społeczeństwie rządzonym przez strach.

„The Times"

To proza zmysłowa jak najbardziej realistyczny sen [...]. Wielki triumf Mandanipoura.

„Los Angeles Times"

Pisarstwo Mandanipoura jest radosne i mądre zarazem, czarująco igra sobie ze słowami.

„The New Yorker"

Dowcipna i żywiołowa... Diaboliczna i wciągająca... Przerażająco zabawny portret totalitarnego szaleństwa.

„Bloomberg News"

To powieść pełna humoru - łączy zjadliwą ironię i inteligentny, nieco zuchwały dowcip.

„Bookpage"

Czarująca, mądra i pomysłowa opowieść o odwadze i wolności.

„Booklist"