Ciernie i tulipany

Ciernie i tulipany to zbiór dwustu czterowierszy Baba Tahera w dwujęzycznym persko-polskim wydaniu. Oryginalny tekst perski złożony został ozdobnym krojem nastaliq. Głownym tematem jest mistyczna miłość pomiędzy kochającym człowiekiem a Ukochanym (Bogiem), tęsknota i cierpienie z powodu rozłąki.

O samym Baba Taherze wiemy bardzo mało. Prawdopodobnie urodził się na początku XI wieku na zachodzie Iranu, w okolicach Hamadanu, gdzie znajduje się jego grób. Większość życia spędził w odosobnieniu, być może w pobliżu góry Alwand, która pojawia się w jego wierszach.

Jestem tym szelmą, którego kalandarem zwą.

Jak statek bez kotwicy. Nie wiem, co to dom.

Za dnia tułam się i wciąż po świecie wędruję.

Kładę głowę na cegle, kiedy przychodzi noc.

Baba Taher — wędrowny derwisz, boży szaleniec, zakochany w Bogu i tulipanach odludek. Nie tak słynny jak Rumi, Hafez czy Omar Chajjam, jest jednak równie ważny i poruszający. Jest autorem śpiewanych w Iranie od tysiąca lat czterowierszy, które wśród skarbów perskiej poezji wyróżniają sie prostotą i lekkością. Postać owiana tajemnicą. Jedni przypisują mu cudowne moce, inni uważaja go nawet za anioła.