Algebra bezgranicznej sprawiedliwości

Algebra bezgranicznej sprawiedliwości to zbiór żarliwych esejów o antyglobalistycznym, antyamerykańskim wydźwięku. Arundhati Roy krytykuje w nich m.in. imperialistyczną politykę prowadzoną przez kraje Zachodu w Trzecim Świecie. Podejmuje także problem wielkich złudzeń dotyczących rozwoju Indii: powstawania olbrzymich zapór wodnych, które miały wprowadzić ten bezkresny subkontynent w nową epokę - lecz tylko spowodowały wysiedlenie milionów mieszkańców i nie odwracalną dewastację środowiska - oraz indyjskich pod ziemnych prób jądrowych. Autorka ukazuje też krwawe oblicze ekstremistycznego nacjonalizmu hinduskiego. Jej naznaczone ogniem szkice mówią o postawionym na głowie społeczeństwie, w którym życie wielu poświęca się dla wygody nielicznych.

"Kochać. Być kochaną. Nigdy nie zapominać o swojej znikomości. Nigdy nie przywyknąć do niewyobrażalnej przemocy i ordynarnej niesprawiedliwości w otaczającym cię życiu. Szukać radości w najsmutniejszych miejscach. Ścigać piękno w jego kryjówce. Nigdy nie upraszczać tego, co jest skomplikowane, ani nie komplikować tego, co jest proste (...) Próbować zrozumieć. Nigdy nie odwracać wzroku. I nigdy, nigdy nie zapominać".

A. Roy, Koniec wyobraźni

Arundhati Roy (ur. 1961) - indyjska pisarka i publicystka. Z wykształcenia architekt. Za debiutancką powieść Bóg rzeczy małych (1997; wyd. pol. Zysk i S-ka 1998), przetłumaczoną na kilkanaście języków otrzymała - jako pierwsza kobieta - Booker Prize. Feministka, ekolożka, działaczka ruc.

"Gdyby poeci (albo pisarze) byli nieoficjalnymi prawodawcami na świecie, to wystarczyliby nieliczni, mający taką pasję jak Arundhati Roy, by można podważyć istniejący porządek".

"The Times"