Polskie powieści obyczajowe [TOP 15]

Polska literatura obyczajowa ostatnich dekad przeszła długą drogę — od prozy rozliczeniowej z przeszłością, przez literaturę transformacji i jej kosztów, aż po powieści, które z odwagą i precyzją opisują to, czym jest życie w Polsce tu i teraz. To literatura, która nie boi się trudnych tematów, ale nie rezygnuje z tego, co w prozie obyczajowej najważniejsze: z portretowania człowieka w jego codzienności, ze wszystkimi jej sprzecznościami, kompromisami i momentami nieoczekiwanej łaski. Zestawienie, które przygotowaliśmy, pokazuje przekrój przez polską prozę obyczajową pisaną przez ostatnie kilkadziesiąt lat — od tytułów, które stały się częścią zbiorowej rozmowy o tym, kim jesteśmy, po powieści mniej oczywiste, które zasługują na szersze czytelnictwo, niż do tej pory miały. Znajdziesz tu książki pisane przez kobiety i przez mężczyzn, osadzone w dużych miastach i w małych miejscowościach, traktujące o rodzinie, pracy, miłości, stracie i tym specyficznym polskim poczuciu, że rzeczywistość zawsze jest trochę nie taka, jaka być powinna.