Zaangażowanie obywatelskie słuchaczy uniwersytetu trzeciego wieku

Książka dotyczy kilku ważnych zagadnień z punktu widzenia analiz współczesnego społeczeństwa Polski. Jest to z pewnością praca o jednym z elementów kształtowania się społeczeństwa obywatelskiego, o aktywności społecznej ludzi starych i funkcjonowaniu kluczowej społecznie instytucji, jaką są Uniwersytety Trzeciego Wieku. Jest to wreszcie publikacja, którą umiejscowiłbym też na pograniczu socjologii polityki, ponieważ dotyczy ona pewnych form aktywności politycznej. Jest to więc książka z pogranicza kilku subdyscyplin. 

Z recenzji prof. dra hab. Jacka Wodza

Z WSTĘPU

W publikacji koncentruję się na jednym z tych celów, jakim jest aktywizacja społeczna osób starszych, a dokładniej (jak w podtytule książki): aktywny udział w życiu politycznym a inne postawy społeczne słuchaczy. 

Ludzie starsi wiele lat przeżyli w systemie społeczno-politycznym, w którym panowało przeświadczenie, że przeciętny obywatel nie ma wpływu na politykę. Była ona zarezerwowana dla grupy skupionej wokół jednej partii, do której przynależność wymagała niemal całkowitego podporządkowania się. Wybory miały praktycznie minimalny wpływ na to, co działo się w kraju. Stąd też panowała atmosfera zniechęcenia do angażowania się w politykę. Społeczeństwo charakteryzowało się jednak dużą aktywnością społeczną, samopomocową, ludzie pomagali sobie wzajemnie. Dzisiaj natomiast możemy jako obywatele podejmować odpowiedzialność za państwo, w tym również za działania o charakterze politycznym. Wybory do władz na różnych szczeblach są – w pełnym tego słowa znaczeniu – wolne. Uwzględniając przeszłość starszych pokoleń, zasadne wydaje się postawienie pytania: „Czy i w jaki sposób ludzie starsi zmienili swoje przeświadczenie o możliwości wpływania na politykę państwa?”. To właśnie zagadnienie podejmuję w książce.