Wyprawa sycylijska 415-413 p. n. e.

"Stratedzy natychmiast wydali rozkaz do odwrotu i zmęczone dotychczasowym marszem wojsko, w największym pośpiechu, ruszyło w drogę powrotną. Było już jednak za późno. Na południe od Syrakuz Ateńczycy rozpoczęli operację desantową. Tysiące piechurów wyskakiwało na brzeg i wspólnym wysiłkiem wyciągało ciężkie trójrzędowce na plażę. Na miejsce lądowania wybrano wybrzeże położone niedaleko świątyni Zeusa Olimpijskiego. Wyciągnięte na brzeg okręty osłaniano za pomocą pospiesznie zbudowanej palisady. Zerwano też most na rzece Anapos, wpadającej do morza na południe od Syrakuz, aby uniemożliwić nieprzyjacielowi atak z tej strony, na pobliskich wzgórzach Daskon zbudowano zaś prowizoryczne fortyfikacje, pozbawiając nieprzyjaciela możliwości wejścia na skrzydło przyczółka. Kiedy pod miastem zjawiła się zmęczona jazda syrakuzańska, nie mogła już w żaden sposób zagrozić Ateńczykom." Książka opowiada dzieje wielkiego przedsięwzięcia Ateńczyków, które przez wieki interesowało starożytnych, lecz obecnie zostało zapomniane. Niesłusznie - miało przecież decydujące znaczenie w toczącej się od dziesiątków lat ateńsko-spartańskiej rywalizacji. Walki toczone pod oblężonymi Syrakuzami kształtowały grecką sztukę wojenną. Intencją autora było ukazanie drogi, jaką przeszły Syrakuzy, aby stać się niekwestionowanym hegemonem sycylijskich poleis oraz ewolucji, jaką przeszły Ateny, tworząc własną arche.