Wyobraźnia i wzniosłość

Rozprawa Krzysztofa Wawrzonkowskiego nawiązuje do zamierającej dziś w Polsce, choć niegdyś świetnie u nas prosperującej dyscypliny, jaką jest historia estetyki. Dzieło Władysława Tatarkiewicza, Historia estetyki, będące chlubą kultury polskisej, kończy się niestety na omówieniu poglądów myślicieli siedemnastowiecznych. Toruńska szkoła estetyczna, nawiązująca do tradycji Henryka Elzenberga, podejmuje kontynuację tej tradycji. Niniejsza rozprawa Krzysztofa Wawrzonkowskiego, wraz z jego pracą Smak, geniusz, sztuka. Filozofia piękna Alexandra Gerarda w świetle estetyki kantowskiej, oraz książkami Adama Grzelińskiego (Angielski spór o istotę piękna. Koncepcje estetyczne Shaftesbury`ego i Burke`a) i Marty Śliwy (Teoria piękna w filozofii Francisa Hutchesona) dostarcza wyczerpującej prezentacji historii osiemnastowiecznej estetyki brytyjskiej. Tym samym, mimo luki pokoleniowej, podjęta zostaje kontynuacja problematyki tak istotnej dla polskich estetyków minionych generacji. (z recenzji prof. dr. hab. Mirosława Żelaznego)