Utracony raj

Australia, Perth. Eryk Zondag, przechodzący kryzys wieku średniego krytyk literacki, decyduje się wziąć udział w niezwykłej grze terenowej, której uczestnicy mają za zadanie odnaleźć ukryte w różnych punktach miasta anioły. Eryk znajduje wszystkie. Jednym z nich jest Alma.

Alma i Almut przyjechały do Australii po tym, jak Alma została zgwałcona. Zafascynowane sztuką i kulturą Aborygenów zawsze marzyły o takiej podróży. Rzeczywistość okazuje się jednak trudna do zaakceptowania, nieznośnie przyziemna i daleka od wyobrażeń. Upadają kolejne mity, a przyjaźń dziewczyn zostaje wystawiona na poważną próbę.

Kilka lat później. Eryk w drodze do spa rozmyśla o swoim życiu, kondycji współczesnej literatury holenderskiej i o nieudanym związku ze sporo młodszą kobietą. W sanatorium, w którym regularny i uporządkowany rytm dnia miał przynieść spokój jego duszy, znowu spotyka Almę...

Noteboom poetyckim językiem opowiada o dojrzewaniu, o trudnej konfrontacji marzeń z rzeczywistością i o tym, co z takiego zderzenia pozostaje.

Nooteboom sugeruje, że aby zaspokoić głód duszy, nie trzeba bezpośredniego doświadczenia transcendencji, zaskakująco dużo może dać współudział w estetycznej iluzji.

e

Nooteboom wykorzystuje ziemskie pojęcia piekła i raju, kilka linijek z Miltona i jednego czy dwa anioły, aby skonstruować historię dwojga ludzi, którzy spotykają się na festiwalu literackim w Perth, a po latach - na stole do masażu w górskim spa. Po drodze bezkompromisowo redefiniuje pojęcia straty, ukojenia i duchowości.

Tom Barbash, „The New York Times Book Review"

Rzecz śmiała, poetycka, prowokacyjna i oczyszczająca.

„De Volkskrant"

Nooteboom bez najmniejszego wysiłku przetwarza swoje podróżnicze doświadczenia w zaskakującą wariację na dobrze znany temat.

„Trouw"