Ukraina. Przystanek wolność

To bardzo osobista opowieść o Ukrainie. Podróż po tym kraju i poznawanie mieszkających w nim ludzi pozwala autorowi opowiedzieć o losach Ukrainy od uzyskania niepodległości (1991 roku) do Pomarańczowej Rewolucji (2004).

To w żadnym razie nie jest podręcznik historii, ale błyskotliwie napisana powieść drogi, w której autor przedstawia codzienność kraju i jego mieszkańców. Na pierwszy rzut oka głównymi bohaterami książki zdają się być najważniejsi ukraińscy politycy ostatnich lat: L. Kuczma, W. Juszczenko i J. Tymoszenko. W miarę zagłębiania się w lekturę okazuje się, że postaciami tej książki są Ukraińcy – obywatele państwa „sierot po Breżniewie”, państwa „szantażu”, „oligarchii”, nad którym unosi się ciągle „duch Czarnobyla”, w którym do dziś nie wyjaśniono bulwersującej sprawy śmierci opozycyjnego dziennikarza G. Gongadze. Kraju rozdzielonego między Wschód i Zachód, w kontekście którego na nowo odżywają polityczne spory o Europę Środkową.

Autor przytacza anegdotę, jaką dzieliła się Kijowska ulica po zwycięstwie W. Juszczenki w wyborach prezydenckich: „Putin przesłał Juszczence depeszę gratulacyjną: GRATULUJĘ STOP, GAZ STOP, ROPA STOP”.

Wiesław Romanowski, ur. 1952, reporter, socjolog , absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1998-2003 korespondent TVP na Ukrainie. Autor filmów dokumentalnych: „Moskwa jak las”, „Znak pokoju” (biograficzny film o Andrzeju Drawiczu), „ Piąte przykazanie” (film o tragedii wołyńskiej, nakręcony wspólnie z ukraińską stacją telewizyjną „1+1”), „Moje miejsce”, cykli reportaży telewizyjnych: „Listy z Rosji”, „Lekcja rosyjskiego”, reportażu „Sprawa Gongadze”. Publikował teksty o Rosji i Ukrainie w „Polityce” i „Rzeczpospolitej”.