Ugór

„Ugór” Miłosza Broniszewskiego to tom współczesnej poezji o korzeniach, pamięci i miejscu człowieka pomiędzy przeszłością a przyszłością. Czy można czuć więź z miejscem, które już nie istnieje w takiej formie jak dawniej? Z ziemią, której nie uprawiamy, z głosami przodków, których nie zdążyliśmy zapytać, i z przyszłością, która coraz częściej wydaje się pusta? Te wiersze wyrastają właśnie z tego napięcia: między pamięcią a utratą, wsią a wielkim miastem, ciągłością pokoleń a lękiem, że coś kończy się na nas.

Miłosz Broniszewski pisze o chłopskich korzeniach bez folklorystycznej dekoracji i bez podążania za modą. Zamiast idealizować przeszłość, wraca do doświadczeń osadzonych w pamięci: rodzinnych historii, codziennych przedmiotów, zasłyszanych zdań, zapachów i gestów. Z tych drobnych śladów buduje osobisty, a zarazem wspólny portret człowieka, który próbuje odnaleźć swoje miejsce na osi czasu.

To poezja modlitwy i buntu. Szeptu i krzyku. Surowa, precyzyjna, wolna od popisu. Nie obiecuje prostych odpowiedzi ani szybkiego ukojenia. Zostawia natomiast przestrzeń, w której można usłyszeć własne pytania o pochodzenie, przemijanie, bliskość, bezdzietność, pamięć i sens.

„Ugór” nie wymaga od czytelnika znajomości literackich kodów. Prowadzi przez konkret: obraz, detal, zdanie, które brzmi znajomo, choć wcześniej trudno było je wypowiedzieć.

To nie jest tom dla osób szukających łatwego pocieszenia. Jest dla tych, którzy chcą zatrzymać się przy tym, co niewygodne, kruche i prawdziwe. Dla czytelników, którzy noszą w sobie jednocześnie nostalgię za tym, co minęło, oraz potrzebę odcięcia się od ciężaru przeszłości.

Po lekturze możesz spojrzeć inaczej na własną historię: nie jak na zamknięty rozdział, lecz jak na ciągłość, której jesteś ważnym punktem. Bo nawet ziemia pozostawiona odłogiem nie jest martwa. Czeka. Przechowuje ślady. I być może przygotowuje się na coś, co dopiero ma wyrosnąć.

Sięgnij po „Ugór”, jeśli szukasz współczesnej poezji, która nie zagłusza ciszy, lecz pomaga ją usłyszeć.

Opinie

„Ugór” jest ciszą, w której mimo wszystko poeta wysiewa ziarna słów, żeby tę ciszę przełamać. Każde słowo jest aktem wiary, że w tej ciszy zakwitnie sens. Język tej książki jest jednocześnie językiem modlitwy i buntu – szeptem i krzykiem, w surowości tych wierszy można znaleźć ukojenie i prawdę, których próżno szukać w wielu współczesnych poetykach. Miłosz Broniszewski ustawia siebie – i nas, czytelników – na osi czasu: dziadkowie, pradziadkowie, ale też i nasze dzieci, na które nigdy nie będzie nas stać. I mówi: tak, jesteśmy tylko punktem. Ale gdyby zabrakło tego punktu, nie byłoby ciągłości. Piękna książka.”

Justyna Bargielska

„Odkrywanie chłopskich historii stało się modne. Wiersze Miłosza Broniszewskiego nie podążają jednak za modą, lecz za doświadczeniem, które osadziło się w pamięci. Tytułowe słowo „ugór” oznacza ziemię, która nie rodzi, jałową, ale kto wie, czy nie jest nią przestrzeń wielkiego miasta.”

Anna Nasiłowska

Dystrybucja książek, ebooków i audiobooków w księgarniach, hurtowniach i platformach sprzedażowych przez eBOOKnij to – partnera wydawniczego dla self-publishingu i niezależnych autorów.