Salon literacki

Książka ta jest salonem, gdzie słyszymy głosy znanych autorów. We wstępie Zdzisław Pietrasik z tygodnika "Polityka", będącego współwydawcą książki, stwierdza: Gabriela Łęcka rozmawia z pisarzami o książkach, czyli o wszystkim. Tylko czy można porównać do salonu literaturę? Powstaje ona w samotności, lecz opowiada o świecie poza pracownią autora. Jak różne zaś mogą być pisarskie światy, dowodzi Salon literacki. Oto Gustaw Herling-Grudziński wedle własnych słów tworzy swoimi dziennikami "kronikę świata", w którym żyje. O duchowym obliczu epoki mówią też: Czesław Miłosz, Stefan Chwin, Adam Zagajewski czy Ryszard Kapuściński; o rozrachunku z historią – Henryk Grynberg, Marek Nowakowski i Stanisław Bieniasz. Przede wszystkim jednak książka opowiada o życiu i warsztacie pisarza, czyli o kuchni przy literackim salonie. Wypowiedzi wspomnianych już autorów oraz Jana Józefa Szczepańskiego, Wisławy Szymborskiej, Kazimierza Brandysa, Stanisława Lema, Sławomira Mrożka, Stanisława Barańczaka, Olgi Tokarczuk, Magdaleny Tulli, Zbigniewa Kruszyńskiego, Ewy Bieńkowskiej, Jana Kotta i Macieja Słomczyńskiego składają się – jak pisze we wstępie Zdzisław Pietrasik – na "zbiorowy autoportret literatury polskiej ostatniej dekady".