Saga ludu

"Ze wszystkich sił bronię się przed egzaltacją, ale i tak muszę powiedzieć, że 'Saga ludu' Macieja Malickiego to jedna z najpiękniejszych opowieści autobiograficznych, jakie miałem okazję przeczytać. Bezpretensjonalna, 'na ludzką miarę' i 'z ludzką twarzą', daleka od prostolinijności, lecz zarazem 'nieprzekombinowna' – to od strony formy. A od strony treści? No cóż... aż trudno uwierzyć, że rówieśnik Polski Ludowej mówi o swoim życiu, to co mówi, a mówi afirmatywnie i łagodnie; z uśmiechem na ustach, niekiedy z czułością, przywołuje przeszłość. Trudno uwierzyć, ale ja mu wierzę".

Dariusz Nowacki

"No i proszę: można opisać życie. Trzeba tylko zatrzymać to, co umyka, ponieważ nie podejrzewamy, że jest coś warte. Trzeba tylko zapisać pamięć o rzeczach codziennych, bo innych przecież nie było... Piękna i czuła książka. Amen".

Andrzej Stasiuk

"Proza Malickiego wije się jak Świder, nieśpiesznie, niby nudno. Ale to prawdziwa rzeka, i bardzo, bardzo dobra, jak na prawdziwą rzekę przystało, anegdotyczna, czyli opowiadająca proza".

Roman Kurkiewicz, "Życie Warszawy", "Po Godzinach"

"'Saga ludu' to opowieść-witraż. Krótkie, pełne barw epizody poskładane w całość, scalone dialogami".

"Nowe Książki"

"'Saga...' jest kolażem. Można ją czytać jak 'Grę w klasy', skakać po rozdziałach, ignorując ich kolejność. Malicki niczym Cortazarowski kronop ciągle dziwi się światem - podsłuchuje, podpatruje, notuje".

Cezary Polak, "Gazeta Wyborcza"

"Proza Malickiego to zjawisko wyjątkowe w naszej literaturze między innymi dlatego, że tak wiele jest w niej właśnie wyrażanej wprost akceptacji świata, ciepła i radości".

Robert Ostaszewski, "Nowe Książki"

"'Saga ludu' to opowieść-witraż. Krótkie pełne barw epizody poskładane w całość, scalone dialogami. Ciepła, choć nieco nierówna gawęda o życiu jednego człowieka i całego pokolenia równocześnie".

Marta Dvorak, "Gazeta Wyborcza"