Regał ostatnich tchnień

Książka "Regał ostatnich tchnień" jest kontynuacją "Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze". Jej mottem jest cytat z debiutanckiej powieści autorki: "Jesteśmy o wiele dłużej martwi niż żywi, dlatego jako umarli potrzebujemy dużo więcej szczęścia".

Książka jest wielkim, pełnym dygresji i skoków myślowych monologiem wewnętrznym, w którym narratorka opowiada długie umieranie swej ukochanej ciotki. Dziewczynka z "Mamałygi", już dorosła, towarzyszy ciotce w ostatnich chwilach w szpitalu. Przesiaduje przy łóżku chorej, rejestruje szpitalne rutyny, karmienie, mycie, zabiegi lekarskie, wspomina ostatnie lata życia ciotki, powraca do czasów, kiedy razem jeździły po świecie z cyrkiem, szereg scenek jak migawkowe zdjęcia, egzotyczne podróże, różne miasta, mężczyźni, hotele, strzępy rozmowy. Pojawiają się też wątki rumuńskie, fakty sprzed narodzin narratorki, które uzupełniają życiorysy osób występujących w "Dziecku w mamałydze". Zwraca uwagę niezwykły w swej prostocie, a zarazem poetyckiej finezji język - bezradny wobec cierpienia, zredukowany zostaje jakby do swej esencji, ogołocony z przypadkowości.

"Bohaterem hipnotycznej prozy Aglai Veteranyi jest język. Autorka pisze krótkimi, prostymi, urywanymi zdaniami, rozrzucając wersy na stronie, jakby otrząsała myśli z nieważnych czy wręcz szkodliwych naleciałości. Próbuje odnowić martwy, zdewaluowany język, który nie jest w stanie poradzić sobie z tajemnicą życia i śmierci".

Cezary Polak, "Gazeta Wyborcza"

"Te 120 stron, w to w końcu nie tylko historia człowieka, który 'nagle wpada w głąb ziemi jak w usta', ale również opowieść o tym, jak żyć, gdy rozpada się dekoracja, a przyjazny dotąd świat przyjaznym być przestaje. Psychoterapeuci nazwali by to pewnie zapisem 'pracy żałoby'. Czytelnicy świetną, choć trudną Literaturą".

Grzegorz Olszański, "Lampa"

"Naga prawda wyłania się przed nami z tej powieści, której wyrażenie jest misją literatury. Veteranyi nie mówi w imieniu swojej rodziny, nie jest też oredowniczką cyrkowych artystów, ani rumuńskich emigrantów. W jej słowach oddana zostaje tylko jej własna historia. Los dziewczyny rozdartej między pragnieniem istnienia i unicestwienia, między życie i śmiercią".

Magda Głaz, "Doza kultury"

"Piękna i poruszająca książka dla wrażliwych osób".

"Dziennik Polski"

"'Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze' jest książką o wchodzeniu w życie. 'Regał ostatnich tchnień' - o pożegnaniu z nim".

Marcin Wyrwał, "Gazeta Studencka"