Praga 1757

Intrygujący opis pierwszej z wielkich batalii wojny siedmioletniej. W największej operacji wojennej czasów oświecenia starły się wojska pruskie i austriackie. Wskutek bitwy doszło do oblężenia w twierdzy aż 50 tysięcznej armii, co stanowiło sytuację bez precedensu w dobie nowożytnej. Praca przedstawia w ciekawy sposób także oblężenie Pirny i bitwę pod Lovosicami w 1756 r. oraz starcie pod Kolinem w 1757 r. Obu stronom przyszło znowu sprawiać szyki. Spodziewano się, że trzecie starcie rozstrzygnie losy kawaleryjskiej walki pod Pragą. Nie było czasu do stracenia. Należało wyprzedzić nieprzyjaciela w porządkowaniu oddziałów, aby spotkać go możliwie nieprzygotowanego. Po stronie austriackiej w szykowaniu regimentów kawalerii uczestniczył sam książę Karol. Po otrząśnięciu się z zaskoczenia i odparciu dwóch uderzeń w szeregach cesarskich panowało przekonanie, że za trzecim razem Prusacy zostaną pokonani, niepowodzenia II wojny śląskiej pomszczone, a sława czasów Eugeniusza Sabaudzkiego przywrócona.