Powstanie Spartakusa 73-71 p.n.e

"Z kolei i z Rzymu wysłano naprzeciw nim trzy tysiące ludzi pod wodzą Klodiusza. Ten otoczył ich na górze mającej tylko jedno dojście, i to bardzo trudne, które od razu im odciął, a z innych stron przepaścistej i stromej, i gładkiej, ale porosłej mnóstwem dzikiej winorośli. Tej pędy przydatne obcięli z odrośli i spletli z nich mocne, sięgające ziem drabiny. Po nich zeszli bezpiecznie w dół, oprócz jednego; ten pozostał na górze z powodu uzbrojenia. Kiedy więc zeszli na ziemię, spuścił im broń, a zrzuciwszy już wszystko sam jako ostatni się uratował. Tego nie zauważyli Rzymianie." Prowadzona w Rzymie bezwzględna eksploatacja pracowników doprowadzała wielokrotnie do powstań niewolniczych. W 73 r. p.n.e. wybuchł bunt, na którego czele stanął Spartakus, człowiek o silnym charakterze i nieprzeciętnej inteligencji.