Pomiędzy otwartością i zamknięciem

Teorie i badania naukowe nowożytnej pedagogiki poszerzyły i pogłębiły naszą wiedzę o istocie dzieciństwa. Poprzez spontaniczną zabawę dziecko zdobywa podstawową wiedzę

i elementarne umiejętności, później stanowiące podstawę działalności twórczej, kompetencji zawodowych czy zdolności do postępowania moralnego.

W prezentowanej książce autor stara się rozważyć i udowodnić tezę, że swobodne przestrzenie edukacji dziecięcej są obecnie zagrożone przez dwie tendencje: technokratyczną reformę szkolnictwa, zgodnie z którą dzieci powinny już w przedszkolu nabyć „podstawowych kompetencji” niezbędnych do życia w nowoczesnych społeczeństwach przemysłowych oraz przybierający na sile wpływ komercyjnego przemysłu kulturowego.

Rozdział pierwszy publikacji przedstawia konkretny przykład zabawy dziecięcej

i wyjaśnia, jakie możliwości kształcenia oferuje dzieciństwo, w którym dziecko ma szansę przeprowadzać różnorodne sensoryczne, motoryczne, rozwijające ducha i duszę doświadczenia. Kolejny rozdział umożliwia pierwsze spojrzenie na wpływy przemysłu kulturowego na dzieci. Dalsze rozdziały pogłębiają krytyczne spojrzenie na współczesne destrukcyjne tendencje w dziecięcej codzienności. Autor omawia tutaj wyniki badań, które dotyczą oddziaływania na dzieci mediów elektronicznych operujących obrazem, oddziaływania określonych historycznych wzorców interpretacji świata lub sposobu „odczytywania” rzeczywistości, które wyrażają się zarówno w zabawkach, komiksach, książkach dla dzieci i ofertach reklamowych, jak i w kierunkach myślenia i formułach językowych nauk pedagogicznych i polityki oświatowej.

Warto sięgnąć po tą książkę, aby dowiedzieć się jak jej autor odpowiada na pytania: Czym zastąpić telewizyjną i komputerową socjalizację? Jak chronić w ponowoczesnym świecie przestrzeń dzieciństwa, a zwłaszcza czas zabawy, stopniowego poznawania i rozumienia świata ludzi dorosłych, nauki czytania i pisania, rysunków i innych form aktywności, aby był on dla dziecka najlepszą inwestycją w przyszłość?