Pływanie

1966, Kansas. Rodzice zabierają dziewięciomiesięczną Philomenę Ash na basen.

Od tej chwili woda stanie się dla niej całym światem. Lepszym światem, w którym nie ma śmierci, choroby i hipokryzji.

1984, Los Angeles. Pip - jak nazwały ją koleżanki z kadry - zdobywa swoje pierwsze olimpijskie złoto i dostaje spektakularnego załamania nerwowego na podium. „Wow! - myśli, gdy rozlega się hymn narodowy. - To wszystko jest jak jakiś wielki pogrzeb!"

Jej ojciec zginął w wypadku samolotowym, starsza siostra umarła na raka. Matka nie wychodzi z domu, druga siostra to narkomanka, trzecia jest nie do zniesienia idealna.

1996, niedługo przed Igrzyskami Olimpijskimi w Atlancie. Pip łamie sobie bark.

Będzie musiała stawić czoła światu, który znajduje się poza basenem.

Opowieść pływaczki hipnotyzuje. Jest niebanalna, niezwykle obrazowa, wzruszająca, ale niepozbawiona przewrotnego poczucia humoru.

Wspaniała powieść o dojrzewaniu. Zapis przeżyć młodej kobiety, która musi przekuć swój gniew i żal na wolę zwycięstwa.

„The Boston Globe"

Proza pełna pomysłowych ujęć.

„The Independent"

Opowiadam o godzeniu się ze stratą, akceptacji zmian, pławienia się w radości z robienia tego, co kochasz. Pływanie to dla mnie synonim próbowania.

Nicole Keegan

Sukces tej cudownej powieści tkwi w głosie pełnym nie tylko młodzieńczego dowcipu, ale i niepokoju.

„The Washington Post"

Olśniewający debiut.

„The Times"

Czysty i płynny styl, fantastyczna narracja.

Błyskotliwa i lekka, choć bardzo przemyślana.

„The Guardian"

Mięśnie tej prozy pracują w błyskach krótkich, ale efektownych paragrafów i rozdziałów, a głos Pip zachowuje swoją cierpką ironię nawet w obliczu tragicznych wydarzeń.

„Time"

Keegan napisała rzecz o destrukcyjnej sile naszych pasji i o sposobach radzenia sobie ze światem, który istnieje poza nimi.

Nazwisko głównej bohaterki - „ash" to z angielskiego popiół - jest tu dla mnie jak najbardziej na miejscu, bo Pływanie to powieść o przemijalności zarówno marzeń jak i naszego szczęścia: wystarczy dmuchnąć i ulatują w niebyt.

Jakub Małecki (autor Dżozefa),

Nicola Keegan, która książką Pływanie zadebiutowała, zdecydowanie ma ten ważny dla pisarza dar - flow - jej narracja dosłownie płynie i jest to wartki potok. A opis pływackiego nawrotu zamykający książkę to jedno z piękniejszych zakończeń, jakie znam.

Agnieszka Drotkiewicz (autorka książki Teraz), Wysokie Obcasy EXTRA