Operacja złamane serce

W kwietniu 1943 r., 1500 metrów od wybrzeży, spuszczono z pokładu okrętu podwodnego Królewskiej Marynarki Wojennej martwe ciało około trzydziestoletniego mężczyzny. Zwłoki wyłowił z morza rybak, a władze hiszpańskie zidentyfikowały go jako Williama Martina, żołnierza Królewskiej Piechoty Morskiej. Hiszpanie nie poinformowali jednak, że znalazły również przykutą do pasa nieboszczyka skórzana teczkę. Gdy wreszcie, po interwencjach, oddano ją Brytyjczykom, wydawała się być nienaruszona. A jednak okazało się, że wywiad niemiecki z uwagą studiował znajdujące się w niej listy, które zawierały informacje o planie inwazji w rejonie południowej Grecji, dla którego przykrywką miał być pozorowany atak na Sycylię. Ponieważ rzeczywistym celem ataku była Sycylia, listy stanowiły klasyczny podwójny blef, a pomysłowość, z jaką go zaplanowano i wykonano, dała wspaniałe rezultaty. Nigdy nie wyjawiono, czyje ciało zostało wrzucone do morza. Odpowiedź na pytanie, kto byłby idealnym kandydatem do tej misji, stara się dać Duff Cooper w opowiadaniu OPERACJA "ZŁAMANE SERCE". Operację tę, nazwaną z makabrycznym humorem operacja "Mielonka", wykonał zespół, dowodzony przez komandora porucznika, Ewena Montagu, który spisał jej prawdziwą historię we wspomnieniu zatytułowanym CZŁOWIEK, KTÓREGO NIE BYŁO.