Normalsi

Nowy Jork, rok 1999. Billy Schine – dwudziestoośmioletni absolwent Harvardu, człowiek bez ambicji i planów życiowych – porzuca swoje leniwe życie i dziewczynę. Aby uciec przed wierzycielami, decyduje się na wzięcie udziału w klinicznym testowaniu nowego leku na schizofrenię. Grupa „normalnych”, czyli zdrowych ochotników, wśród nich Billy, trafia pod opiekę cynicznego lekarza. Każdy dzień w ośrodku to nowe upokorzenia. Pacjenci doprowadzani na skraj emocjonalnego ekshibicjonizmu stopniowo tracą poczucie godności. Kontakt ze światem zewnętrznym utrzymują jedynie dzięki telewizji – wszechobecnemu medium, które w bezwzględny sposób dezintegruje ludzkie życie. Powieść Normalsi, porównywana z Paragrafem 22 i Lotem nad kukułczym gniazdem, mówi o granicy między normalnością a szaleństwem. Gilbert w przewrotny, inteligentny, niepozbawiony czarnego humoru sposób podważa możliwość takiego rozróżnienia. Książka jest znakomitą, niezwykle aktualną analizą współczesnego społeczeństwa – konformistycznego, ulegającego najróżniejszym, często zupełnie bałamutnym, wpływom. Powieść zyskała przychylne opinie krytyki literackiej, prawa do jej przekładu nabyły . wydawnictwa z Francji, Holandii, Włoch, Hiszpanii, Niemiec.

Świetny debiut. Gilbert z humorem opowiada o sprawach trudnych, takich jak etyka lekarska, poszukiwanie miłości i szacunku dla samego siebie.

„Publishers Weekly”

Każda postać w powieści jest fascynująca. Gilbert kreuje ludzi z krwi i kości.

To chłodna jak światło neonów, odurzająco szybka narracja. Wpływ Dona DeLillo jest widoczny.

„The New York Times Book Review”

Książka zostaje w pamięci głównie dzięki sugestywnemu opisowi pragnienia, które kieruje współczesnymi ludźmi – by uciec od świata, a jednocześnie spontanicznie i bezmyślnie się w nim zanurzyć.

„The New Yorker”