Lwów 1939

Generał Langner liczył jeszcze na przebicie się do miasta grupy wojsk gen. Sosnkowskiego i aby je ułatwić, polecił wzmocnić natarcie na Brzuchowice i Hołosko. Jednak ponownie zakończyło się ono niepowodzeniem. W czasie walk o wzg. 324 i Zboiska polska artyleria unieruchomiła 3 niemieckie czołgi. Na odcinku południowym obrońcy odparli natarcie niemieckiej piechoty i czołgów na Kulparków, koszary 6 pułku lotniczego i szosą do Stryja. Na odcinkach zachodnim i wschodnim obrońcy stwierdzili ożywioną aktywność pododdziałów rozpoznawczych obu agresorów, co było z pewnością elementem przygotowywanych na następny dzień szturmów generalnych przez stronę radziecką i niemiecką. We wrześniu 1939 roku państwo polskie stanęło w obliczu śmiertelnego zagrożenia z jednej strony nacierały wojska hitlerowskiej Rzeszy, z drugiej Związku Sowieckiego. Na drodze najeźdźców w południowowschodniej części kraju stanął Lwów. Obrona miasta przed Niemcami i przyczyny poddania go Rosjanom stanowiły zawsze przedmiot kontrowersji wśród historyków.