Leksykon zabytków architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia

Autor, historyk i pasjonat – regionalista, przedstawia w układzie alfabetycznym zabytki architektury znajdujące się w 1000 miejscowościach: budowle sakralne, pałace i dwory, domy mieszkalne i zabudowania gospodarcze, mosty, bramy, cmentarze – często leżące poza głównymi szlakami turystycznymi. Całość zilustrowana została planami ukazującymi kolejne etapy powstania poszczególnych założeń oraz 570 archiwalnymi i współczesnymi fotografiami.

Niniejszy to leksykonu zabytków architektury Polski obejmuje terytorium dzisiejszych województw lubelskiego i podkarpackiego. Taki porządek przyjęto ze względu na to, że tradycyjne i historyczne rozumienie granic tych regionów jest zmienne. Termin  Lubelszczyzna używany jest już od dość dawna. Województwo lubelskie zostało utworzone w 1474 roku przez króla Kazimierza Jagiellończyka, a jego granice zmieniały się na przestrzeni wieków dość znacznie. Północną część województwa zajmują Nizina Południowopodlaska i Polesie Zachodnie; jego środkowy i zachodni pas stanowi Wyżyna Lubelska, część wschodnią  - Wyżyna Wołyńska i Polesie Wołyńskie, południowo-wschodnią zaś zajmuje Roztocze. Terminem Podkarpacie nazywa się obniżenie tektoniczne rozciągające się po zewnętrznej stronie łuku Karpat od Austrii po Rumunię. Większość obszaru Podkarpacia  Północnego , łączącego się w Czechach z Podkarpaciem Zachodnim, a na granicy z Ukrainą z Podkarpaciem Wschodnim, leży w Polsce. W nazewnictwie podziału administracyjnego termin ten pojawił się dopiero w 1999 roku, wraz z utworzeniem województwa podkarpackiego. Na północnym wschodzie obejmuje o skrawek Wyżyny Lubelskiej i Roztocza, część środkowa i północna – Kotlinę Sandomierską, środkowa – Pogórze Karpackie, a część południowa – Beskid Niski i Bieszczady. Zamieszczone w książce hasła odzwierciedlają aktualny stan wiedzy o kościołach, zespołach klasztornych, cmentarzach, pałacach, centrach staromiejskich, zabytkowej architekturze etc. Poprzedzający część katalogową zarys historii architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia umożliwia czytelnikowi poznanie specyfiki budownictwa tych regionów i warunków ich rozwoju. Leksykon zawiera bogaty materiał ikonograficzny, m.in. rzuty zabytków z zaznaczeniem etapów prac budowlanych.  

Jacek Żabicki – historyk, podróżnik, znawca zabytków architektury w Polsce. Urodzony w 1960 roku w Warszawie, absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Wieloletni nauczyciel historii w szkołach polskich w kraju i zagranicą, dokumentalista i kolekcjoner. Gromadzi ikonografię do dziejów architektury oraz krajobrazu miast i miasteczek współczesnej Polski. Jego wielką pasją jest przedstawianie zabytkowych  obiektów jako świadków przeszłych zdarzeń i procesów. Jest autorem Leksykonu zabytków architektury Mazowsza i Podlasia opublikowanego przez Arkady w 2010 roku.

W serii ukazały się:

Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska

Leksykon zabytków architektury Górnego Śląska

Leksykon zabytków architektury Mazowsza i Podlasia

Leksykon zabytków architektury Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej

Leksykon zabytków architektury Małopolski

W przygotowaniu:

Leksykon zabytków architektury Kresów

Leksykon zabytków architektury Warmii i Mazur