Kowale i alchemicy

Niniejsza książka składa się z dwóch części: pierwsza przedstawia zbiór mitów, rytuałów oraz symboli związanych z zawodami górnika, hutnika i kowala widzianych oczami historyka religii; system ideowy i techniki alchemii są głównym tematem części drugiej, w której autor położył nacisk na alchemie chińską i hinduską. Mircea Eliade podjął próbę zrozumienia relacji, jakie łączyły człowieka społeczności archaicznych z materią, próbę pójścia za duchową przygodą, która stała się udziałem tego człowieka, gdy odkrył on swoją moc zmieniania sposobu istnienia materii. Właśnie we współdziałaniu z naturą, w przyspieszaniu jej rytmu, w pracy nad materią autor znalazł jedno ze źródeł systemu ideowego alchemii. To szczególne doświadczenie magiczno-religijne łączy wytapiacza metali, kowala i alchemika i dane jest tylko im — kontynuującym w swoich dziełach przemiany, „doskonalenie się” i „transmutację” materii. Takie zachowania obrzędowe pociągają za sobą ingerencję człowieka w rytm czasu właściwy „żywym” minerałom. I to jest właśnie miejsce spotkania alchemika i rzemieślnika w społecznościach archaicznych.