Koczownicy

Ta książka jest inna od innych książek o tej wojnie. Ani patetyczna, ani dramatyczna, ani obsceniczna, ani makabryczna. Veličković pisze o wojnie tak, jakby to było jeszcze jedno z doświadczeń, jeszcze jedno, nie wyjątkowe. Dlatego wciągają nas przede wszystkim perypetie rodziny, która bywa zmęczona, sfrustrowana, podzielona, zakochana... Na upartego można by zapomnieć o wojnie, która toczy się w tle; tyle że nagle od kuli snajpera ginie pies. A po drodze jest i o Serbach, i o Muzułmanach, i o Chorwatach, i o partyzantach Tity, i o kobietach, i o zdrowym żywieniu, i o prymitywizmie, i o oderwaniu intelektualistów od życia, i o zwykłej ludzkiej nienawiści oraz miłości.

Dużo, jak na jedną książkę.

"Nenad Veličković to jedyny współczesny "post-jugosłowiański pisarz", który w czasach ogłuszonych wojną, nienawiścią i przytłaczająco patetyczną nacjonalistyczną retoryką, przemówił normalnym, ludzkim głosem. Niebywały talent literacki, zniewalający humor i twarda niezgoda na wtłoczenie w koleiny narodowej literatury to grzechy, których jego współcześni nie wybaczyli mu do dzisiaj".

Dubravka Ugresic

"'Koczownicy' to powieść o świecie wojny, która skończy się nie wiadomo kiedy, o ile w ogóle się skończy. Ale jest to także księga pełna czystej radości i łagodnego humoru, pełna lekkości życia, w którym każda rzecz, każde dziecko i każdy człowiek są bezpieczni jak w jakiejś cudownej Ewangelii skautów".

Miljenko Jergović

"Nie przegapcie tej książki!

(...)

Lektura działa jak zimny prysznic!".

"Super Express"

"Veličković pisze o wojnie tak, jakby to było jeszcze jedno z doświadczeń, jeszcze jedno nie wyjątkowe. Przewalająca się przez Bałkany dramatyczna historia nie jest tu główną bohaterką, ale tłem zwyczajnego życia jednej z rodzin". Magdalena Bożko, "Dziennik Wschodni"

"Powieść 'Koczownicy' Nenada Veličkovića czyta się jednym tchem. Kipi humorem, nie nudzi dłużyznami, zachwyca błyskotliwością spostrzeżeń".

Stanisław Łubieński, "Lampa"

"Veličković opowiada lekko, nie boi się czarnego humoru. Nie boi się wojny".

Paulina Wilk, "Rzeczpospolita"