Kobieta pułkownika

Pewnego burzowego wieczoru Henryk Watra, nauczyciel historii wychodzi z domu, by naprawić naderwany przez wzburzoną wodę pomost. Jednakże deski ulegają sile żywiołu i unoszą mężczyznę w dół rzeki. Jego podróż kończy się równie niespodziewanie na pomoście przynależącym do domostwa niewidomego pułkownika. Nauczyciel jeszcze nie wie, że to zdarzenie na zawsze odmieni jego życie. W jego uporządkowany świat – wraz z pułkownikiem Muskiem, jego piękną i tajemniczą żoną, Mavrą, oraz wiernym przyjacielem, Jovanem – wkroczą naraz: płomienne uczucie i prawdziwa Historia z wojną bałkańską w tle.

Daniel Katz w niezwykle umiejętny sposób połączył fiński dystans i chłodny racjonalizm z bałkańską energią i namiętnością. "Kobieta pułkownika" to powieść dowcipna i pełna emocji, w sam raz na zimowe wieczory.

"Zupełnie niedzisiejsza książka. Napisana z elegancją i powściągliwością, na którą młodych autorów już nie stać. Ta staromodna proza na zmianę drażni i wciąga, wyprowadza z równowagi, ale z równą siłą uzależnia. Nikt tu nie jest tym, kim się wydaje. Nikt nie mówi prawdy. Napięcie rośnie jak w telewizyjnym Teatrze Sensacji, bo też Katz napisał książkę gotową do wystawienia na kameralnej scenie. Duchotę prowincjonalnej mieściny pożyczył od Czechowa, miłosne frazy od Puszkina, bawi się cytatami i teatralną konwencją. Nie odszyfrujemy nawet, kto okazał się winowajcą, a kto ofiarą. Katz najpierw paraliżuje czytelnika zawiłą grą emocji, po czym rozwiązuje supełek, jakby to była dziecięca igraszka. I zostawia nas oniemiałych."

Paulina Wilk