Kłaniając się cieniom

W zimie 1881 młody architekt John Stannard wyjeżdża na dobrowolne wygnanie do odległej angielskiej wsi, gdzie przeprowadza naprawy parafialnego kościoła. Arogancki i nieczuły na potrzeby innych, wkrótce zaczyna wyrządzać poważne szkody trzynastowiecznemu budynkowi i poznawanym ludziom. Prawdziwe jego problemy zaczynają się jednak dopiero, gdy przyciąga uwagę pięknej i ambitnej młodej miejscowej dziewczyny Ann Rosewell. Kiedy mieszkańcy osady robią się agresywni, a żądza prowadzi Stannarda na manowce, mężczyzna z całych sił stara się zachować zdrowie psychiczne. To, co zaczęło się jako niewinny romans, wkrótce zmieni się koszmarną podróż…

Osadzona w barwnie przedstawionym krajobrazie, powieść Kłaniając się cieniom przeciwstawia prawdę fikcji, głowę sercu, a postępowi zachowawczość. Przede wszystkim jednak opowiada o konstruowaniu złudzeń i naszej zdolności do oszukiwania nie tylko innych, lecz także samych siebie.

"Kłaniając się cieniom… Gdy przeczytasz ostatnią stronę, ta powieść jeszcze na długo pozostanie w twojej pamięci… Pięknie napisana".

"Oxford Times"

"Kłaniając się cieniom to jeden z najlepszych debiutów powieściowych, jakie czytałem do dłuższego czasu".

Ron Butlin, "Sunday Herald"

"Fascynująca historia opowiedziana z niezwykłą uwagą dla detali… Imponujący debiut literacki".

"Historical Novels Review"

"Przyprawia o gęsią skórkę... Od innych tę powieść odróżnia nie tyle fabuła, co wyobraźnia autora i wspaniała narracja".

Jane Jakeman, "The Independent"

"Opisy postaci [postrzegane przez Stannarda] są nie tylko przyjemnie precyzyjne, lecz także niepokojąco przenikliwe".

Tom Deveson, "Sunday Times"

"Jem Poster pisze pięknie, wspaniale i żywo opisując sielską scenerię i okoliczności epoki… Niesamowicie zajmująca powieść".

Jessica Mann, "Sunday Telegraph"

"Nie tylko inteligentna, śmiała w treści i przenikliwa powieść, ale także wielce czarujące czytadło… precyzyjnie i fantastycznie napisana książka".

Julie Myerson, "The Guardian"