Czołgi w natarciu. Historia niemieckiej broni pancernej

W latach dwudziestych ubiegłego stulecia brytyjscy i niemieccy teoretycy doszli do wniosku, że użycie czołgów w sile dywizji może zrewolucjonizować wojnę. Kiedy w 1933 roku Hitler objął władzę, uznał, że to formacje pancerne pokonają odwiecznych wrogów Niemiec i pozwolą mu zbudować imperium, o którym marzył. Produkcja czołgów rosła, a Panzer Korps stał się nową awangardą armii niemieckiej. W ciągu pierwszych dziesięciu miesięcy wojny światowej Niemcy opanowali większą część kontynetalnej Europy. Po tym początkowym sukcesie przyszło jednak niepowodzenie. Niemieckie naczelne dowództwo trwało w przekonaniu, że odkryło wszechmocną broń. Czołgi nie radziły sobie jednak w śniegach Rosji ani na pustyniach Afryki Północnej. Rosjanie i Amerykanie podjęli produkcję i wkrótce prześcignęli niemieckich wytwórców czołgów. Duże i dość powolne czołgi niemieckie były także wrażliwe na ataki z powietrza. Rozbudowa lotnictwa brytyjskiego i amerykańskiego oznaczała, że po dniu "D" czołgi niemieckie nie mogły ryzykować poruszania się ani za dnia, ani nawet nocy, gdy niebo rozjaśniały flary. Ta książka to opowieść o czołgu oraz o budowie i rozwoju wojsk pancernych, o tym, jak tworzyła się najskuteczniejsza machina wojenna świata i jak ostatecznie została pokonana.