Cuda świętego Szarbela

Libański mnich, pustelnik i asceta, który w Polsce pomógł już rzeszom potrzebujących. Współcześni mówili o nim „święty Bogiem upojony”. Jego życie było niezwykle proste, a zarazem wypełnione Bożymi znakami.

Wszechmogący, wieczny Boże, przychodzę dziś, aby z pokorą podziękować Ci za uratowanie życia Ani i jej synka Pawła, o co zanosiliśmy do Ciebie błagania przez wstawiennictwo św. Ojca Szarbela. Najdroższy Ojcze Szarbelu, wejrzyj proszę na naszą rodzinę z miłością i nadal opiekuj się nimi. Uproś dla nich u Boga łaskę zdrowia duszy i ciała, rozwiązywania problemów w sytuacjach trudnych, po ludzku beznadziejnych. Wstawiaj się za nami u Boga. Joanna

Modlitwa

O wielki cudotwórco, św. Szarbelu, który spędziłeś życie samotnie w skromnej i ukrytej pustelni, wyrzekając się świata i jego czczych przyjemności, a teraz królujesz w chwale świętych, w blasku Trójcy Świętej, wstawiaj się za nami.

Fragment homilii księdza Pawła Kubani, wygłoszonej podczas przekazania relikwii I stopnia św. Szarbela do sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie:

Wydaje mi się, że właśnie ta jego pokora i wielka miłość do Boga, które sprawiły, że większą część swojego życia przeżył w pustelni w odosobnieniu, sprawiła że jego życie całkowicie i bez reszty było oddane Bogu (…) Jest wiele sytuacji, które świadczą o wielkiej miłości Pana Boga do tego świętego i właśnie nam, poszukiwaczom skarbu, którym jest Królestwo Boże, Bóg daje takiego właśnie orędownika, który przychodzi tutaj, na polską ziemię i do tego sanktuarium w znaku swoich relikwii.

Więcej informacji