Ciemna materia

Inspektor Schilf musi znaleźć odpowiedź na kilka kluczowych pytań.

Kto

...porwał małego Liama, syna znanego fizyka Sebastiana? Czy na pewno było to porwanie, skoro chłopiec szybko się odnalazł, nic mu nie było, a na dodatek nie pamiętał żadnego porwania?

...zamordował lekarza Dabbelinga? Czy na pewno było to morderstwo? Być może tylko tragiczny w skutkach wygłup kogoś, kto rozpiął między drzewami stalową linkę?

Czy

...istnieją światy równoległe, o które zaciekle się spierają przyjaciele Sebastian i Oskar, także znany fizyk?

...nielegalne testy leków, przeprowadzane na pacjentach miejscowego szpitala, miały coś wspólnego ze śmiercią Dabbelinga? A może ważny jest tu raczej fakt, że był on znajomym (jak bliskim?) żony Sebastiana?

Dlaczego

...tak trudno dowieść prawdziwości własnej egzystencji i nieomylności swoich sądów? Czy możliwa wielość światów ma z tym coś wspólnego?

...wierzymy, że wszystko ma swoją przyczynę, skoro chaos życia nieodparcie trzyma stronę przypadku?

Nowa powieść Juli Zeh to niezwykły kryminał. Filozoficzne i naukowe rozważania wciągają w nim równie mocno, co meandry skomplikowanego śledztwa.

Kryminał, romans i ryzykowne teorie naukowe w jednym.

Die Tageszeitung

„Świat należy do tego, kto potrafi go objaśnić", twierdzi Juli Zeh - i ona to potrafi!

Hannoversche Allgemeine Zeitung

Znacznie lepsze niż jakikolwiek thriller. Julie Zeh wie, jak stworzyć napięcie i jak je utrzymać.

Hamburger Abendblatt Journal

Juli Zeh przeprowadza wyrafinowany eksperyment myślowy: co by było, gdyby zamiast jednej rzeczywistości istniało wiele równoległych światów?

Berner Zeitung

Podążając korytarzami skomplikowanego labiryntu, napotkamy ukrytą historię miłosną, potyczkę dwóch naukowców, przekraczających granicę między fizyką i metafizyką (ta bitwa ma rozstrzygnąć zagadnienie poznawalności świata) oraz kryminalną partię szachów.

Die Welt

Ciemna materia to zadziwiająca historia opowiedziana z prawdziwą wirtuozerią. Juli Zeh prowadzi nas przez nią z pewnością, lekkością i dowcipem.

Welt am Sonntag

Z recenzji poprzednich książek:

Zeh ucieka od schematów niemieckich powieści, tworząc niespotykane napięcia pomiędzy poetycką, nierzadko abstrakcyjną pajęczyną znaczeń a brutalnym, prostym kolokwializmem. [...] Niekończący się psychodeliczny film, którego nie powstydziłby się ani Lynch, ani Tarantino.

Pogranicza

Mimo zanurzenia we współczesności, czytelnik Instynktu gry ma nieraz wrażenie, że trzyma w ręku powieść napisaną na początku XX wieku przez Manna, Musila albo Gide'a. Zeh tworzy podobny rodzaj prozy filozoficznej, zgłębia te same tematy.

Nowe Książki