Charków-Donbas 1943

"Najszybciej do natarcia na północ ruszyła dywizja Dietricha, która rozpoczęła je o świcie 16 marca z placu "Leibstandarte" (wcześniej placu Czerwonego) w Chrakowie. Po przejściu przez pozycje obronne pułku "Eicke", który do tej pory strzegł tyłów korpusu Haussera, LSSAH natknęła się niemal natychmiast na silny opór Rosjan z 69 A. Dopiero późnym popołudniem szczegółowo przygotowany atak esesmanów ze wsparciem Luftwaffe spowodował, że przeciwnik się wycofał. Następnego dnia "Leistandarte" wznowiła atak, w którego szpicy był znowu batalion Peipera i 7 kompania czołgów Ribbentropa." Autor przedstawia przebieg bitwy toczonej na południowym skrzydle frontu wschodniego II wojny światowej w lutym i marcu 1943 roku, wokół Charkowa i w Donbasie. Rozwijająca się ofensywa zimowa Armii Czerwonej, rozpoczęta pod Stalingradem, osiągnęła wtedy punkt zwrotny. Dużej części sił III Rzeszy groziło okrążenie i zniszczenie. Tematem opracowania jest strategia, dzięki której Wehrmach uniknął klęski, która mogła przewyższyć skalą stalingradzką.