Burza nad Sudetami

Wiosną 1945 roku walki na Dolnym Śląsku dobiegły końca, ale wojenna burza nie ucichła. Opuszczane przez Niemców ziemie pogrążyły się w chaosie, a o ich przyszłości miały zdecydować wielka polityka, rywalizacja mocarstw i codzienna walka o przetrwanie.

Niniejsza książka stanowi fascynującą podróż po jednym z najburzliwszych, a zarazem najmniej znanych rozdziałów powojennej historii Polski. Odsłania kulisy przejmowania południowej części regionu – Wałbrzycha, Kotliny Kłodzkiej oraz okolic Świdnicy i Dzierżoniowa – wydarzeń, które przesądziły o obecnym kształcie polskich granic.

Dolny Śląsk przepełniony był niemieckimi uchodźcami, władzę sprawowały radzieckie komendantury, a swoje roszczenia do tych ziem zgłaszała Czechosłowacja. W cieniu decyzji zwycięskich mocarstw rozgrywały się dramaty zwykłych ludzi. Dochodziło do napięć między Polakami, Czechami, Niemcami i żołnierzami Armii Czerwonej.

W tych trudnych warunkach rodziło się polskie państwo. Osadnicy – urzędnicy, kolejarze, górnicy, nauczyciele, lekarze – często bez środków do życia, lecz z niezwykłą determinacją tworzyli od podstaw administrację, gospodarkę i lokalne społeczności.

Autor wprowadza czytelnika również w powojenne dzieje uzdrowisk – Lądka-Zdroju, Kudowy-Zdroju, Dusznik-Zdroju i Polanicy-Zdroju. Opowiada o radzieckich garnizonach, tajemnicach kompleksu „Riese”, działalności pierwszych polskich władz, wysiedleniach Niemców oraz projekcie stworzenia „Nowej Jerozolimy” – domu dla tysięcy Żydów powracających ze Związku Radzieckiego.

To lektura dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak naprawdę wyglądały narodziny polskiego Dolnego Śląska i jaką cenę zapłacili ludzie, dzięki którym region ten na trwałe związał się z Polską.