10 lat emocji. Kino polskie 2005-2015

Pamiętam, jak ci, co znali dokonania polskiej szkoły filmowej czy kina moralnego

niepokoju, jeszcze dziesięć lat temu załamywali ręce z rozpaczy: w roku 2005

na wszystkie polskie filmy sprzedano 800 tysięcy biletów. Po dziesięciu latach

na obejrzenie polskiego filmu – i to w warunkach ostrej konkurencji zagranicznej

– wybrało się do kina ponad 11 milionów osób. Tak trzymać.

Agnieszka Odorowicz

Krytyk filmowy, zahibernowany kilkanaście lat temu, przebudziwszy się w dzisiejszych

czasach, przeżyłby szok. Nie ze względu na polityczne zwroty i kataklizmy,

aquaparki, autostrady czy niespodziewane sukcesy polskich sportowców. Mało bowiem

co zmieniło się w Polsce tak bardzo jak kinematografia. Co się wydarzyło

w ciągu tych dziesięciu lat, że tak gruntownie odmienił się obraz polskiego kina

i jego miejsca – nie tylko w kraju? Jak w ogóle możliwa była ta zmiana? Czas opowiedzieć

sobie tę niezwykłą historię.

Wojciech Orliński (ur. 1969) – dziennikarz „Gazety Wyborczej”.

Autor kilku książek, m.in. Co to są sepulki – wszystko o Stanisławie Lemie (2005),

Ameryka nie istnieje (2009) i Internet – czas się bać (2013).

Prowadzi bloga Ekskursje w dyskursie.