Stanisław Rembek

Stanisław Rembek, (ur. w 1901 w Łodzi, zm. w 1985 roku w Warszawie). Z wykształcenia historyk. Lata 1919-1921 spędził w wojsku, także jako żołnierz frontowy podczas wojny polsko-bolszewickiej. Uczestniczył w obronie Warszawy, współpracował z prasą konspiracyjną, nauczał w tajnym nauczaniu. Debiutował w 1922 roku.  Doświadczenia na froncie zainspirowały go do napisania powieści o wojnie polsko-bolszewickiej Nagan (1928) oraz  W polu (1937). Za powieść W polu otrzymał nagrodę Fundacji im. Franciszka Salezego Lewentala i nagrodę miasta Kalisza im. Adama Asnyka. Potem opublikował Wyrok na Franciszka Kłosa (1947) oraz zbiór opowiadań Ballada o wzgardliwym wisielcu oraz dwie gawędy styczniowe (1956) – obie książki przeniesiono na ekran. Po wojnie znalazł się na indeksie. Współpracował z Instytutem Wydawniczym PAX. Po 1956 roku publikował w piśmie społeczno-politycznym „Kierunki”.  Pisał też dzienniki, które wydano dopiero po jego śmierci (1997).