Mia Couto

Mia Couto (ur. w 1955 w Beirze, Mozambik) – mozambicki pisarz tworzący w języku portugalskim, laureat m.in. Prémio Camões 2013 (najważniejszej nagrody literackiej przyznawanej pisarzom portugalskiego kręgu językowego) i Neustadt International Prize for Literature 2014 („amerykańskiego Nobla”). W 2015 r. znalazł się na krótkiej liście nominowanych do Man Booker International Prize - za całokształt twórczości. Doktor honoris causa Uniwersytetu Państwowego São Paulo (2022). Z wykształcenia jest biologiem, pracuje jako wykładowca uniwersytecki i dziennikarz. Był uczestnikiem walk o niepodległość Zimbabwe. Autor wielu powieści, zbiorów opowiadań oraz tomów poezji. Jego twórczość literacka klasyfikowana jest w nurcie afrykańskiego realizmu animistycznego, uznawanego za kierunek pokrewny latynoamerykańskiemu realizmowi magicznemu. Debiutancka powieść Couto „Lunatyczna kraina” (1992) zdobyła narodową nagrodę literacką Prémio Nacional de Ficção da Associação dos Escritores Moçambicanos 1995 i została uznana przez Zimbabwe Book Fair za jedną z dziesięciu najlepszych afrykańskich książek XX wieku. Dzieła Couto zostały przetłumaczone na ponad 30 języków. Po polsku ukazały się jego powieści: „Kobiety z popiołu” (2025), „Lunatyczna kraina” (2010), „Taras z uroczynem” (2009), „Ostatni lot flaminga” (2005) oraz zbiór opowiadań „Naszyjnik z opowiadań” (2008).