Martha Gellhorn

Martha Gellhorn (1908-1998) - dziennikarka, pisarka, korespondentka wojenna. Uczęszczała do Bryn Mawr College, ale rzuciła szkołę w 1927 roku i rozpoczęła karierę dziennikarską. Jej pierwsze artykuły pojawiały się w „The New Republic", jednak od początku planowała zostać korespondentem zagranicznym i w tym celu wyjechała do paryskiego biura United Press. W Europie zaangażowała się w ruch pacyfistyczny. W 1931 roku wróciła do St. Louis i napisała powieść What Mad Pursuit (1934). Harry Hopkins zatrudnił ją w Federal Emergency Relief Administration. Jej zadaniem było dokumentowanie wpływu Wielkiego Kryzysu na USA. Przyjaźniła się z Eleanor Roosevelt. Ten okres Gellhorn podsumowała w książce The Trouble I've Seen (1936). W 1937 roku Gellhorn została przyjęta do „Collier's Weekly" i wysłana do Hiszpanii pogrążonej w wojnie domowej. Podróżowała także po III Rzeszy, gdzie przygotowywała reportaże o Adolfie Hitlerze. Jako korespondent wojenny wyjeżdżała do Finlandii, Hongkongu, Birmy, Singapuru i Wielkiej Brytanii. Brała także udział w D-Day i wyzwalaniu obozu w Dachau. Podróże wojenne opisała w książce The Undefeated (1945). Po wojnie wyjechała z USA, które krytykowała za imperializm. Mieszkała w różnych państwach, w późniejszych latach osiadła w Wielkiej Brytanii. Pracowała dla „Atlantic Monthly" jako korespondentka, m.in. Podczas wojny wietnamskiej i wojny sześciodniowej. Relacjonowała proces Adolfa Eichmanna, wojnę domową w Salwadorze, inwazję USA na Panamę. Jej ostatnią podróżą zagraniczną był wyjazd do Brazylii w pierwszej połowie lat 90. XX wieku, gdzie opisywała przemoc na ulicach miast. W 1945 roku wyszła za mąż za Ernesta Hemingwaya. Małżeństwo przetrwało pięć lat. Historia ich burzliwego związku pokazana została w filmie Hemingway i Gellhorn z Nicole Kidman i Clive'em Owenem w rolach głównych