Jolande Jacobi

Jolande Jacobi urodziła się w 1890 r. w Budapeszcie. Studiowała w Wiedniu, gdzie obroniła pracę doktorską z psychologii. W 1938 r. przeniosła się do Zurychu. W 1927 r. została uczennicą Carla Gustava Junga i współpracowała z nim aż do jego śmierci. Była psychoterapeutką, prowadziła kursy z dziedziny psychologii, socjologii i religii. Była inicjatorką założenia Instytutu C.G. Junga. Kierowała też kursami psychologii jungowskiej dla lekarzy z całego świata.   Jest autorką wysoko cenionych na całym świecie publikacji z psychologii głębi. Do najważniejszych należą monografie: Die Psychologie von C.G. Jung (1940), Kompleks, Archetypus, Symbol in der Psychologie C.G. Jungs (1957), Frauenprobleme, Eheprobleme (1968), Vom Bilderreich der Seele (1969), Die Seelenmaske, Einblick in die Psychologie des Alltags (1971; wyd. pol. Zamaskowanie, Obserwacje z psychologii życia codziennego), Der Weg zur Individuation (1971). Jacobi opublikowała także antologię tekstów Paracelsusa -  Paracelsus, Lebendiges Erbe .