Jean Genet

Jean Genet (1910–1986) – francuski pisarz, poeta i dramaturg. Porzucony przez matkę wychowywał się w domach dziecka, kilka lat spędził w domu poprawczym. Zaciągnął się do armii, z której następnie zdezerterował, by wyruszyć w podróż po Europie. Po powrocie do kraju został postawiony przed sądem i skazany na dożywotnie więzienie. Wtedy zaczął pisać. Jego twórczość zachwyciła m.in. Jeana Cocteau, Jeana Paula Sartre’a i Simone de Beauvoir – dzięki ich interwencji został ułaskawiony. W 1966 roku próbował popełnić samobójstwo. Kilka lat później wyruszył na Bliski Wschód, a potem do Stanów Zjednoczonych. Jest autorem czterech powieści: Matka Boska Kwietna (1943; wyd. pol. 1994), Cud róży (1951; wyd. pol. 1994), Ceremonie żałobne (1953; wyd. pol. 1995) i Querelle z Brestu (1953; wyd. pol. 2003), skandalizującego Dziennika złodzieja (1949; wyd. pol. 1994), sztuk teatralnych, zbiorów poezji i esejów. Zakochany jeniec, ukończony przez Geneta na krótko przed śmiercią, ukazał się w 1986 roku.