Janusz Rolicki

Janusz Rolicki (ur. w 1938 r. w Wilnie) – pisarz, dziennikarz, komentator. Był reporterem „Polityki” (1961–1967), „Kultury” (1967–1973), redaktorem naczelnym publicystyki kulturalnej i szefem programowym do spraw artystycznych Telewizji Polskiej (1974–1980). W latach 1971–1981 należał do PZPR. Po ogłoszeniu stanu wojennego złożył legitymację partyjną i odmówił weryfikacji, na skutek czego przez dwa i pół roku był bezrobotny. Od 1984 r. zatrudniony w Interpress-Filmie. W latach 1997–2000 redaktor naczelny „Trybuny”, którą przekształcił z organu SLD na dziennik recenzujący tę partię. Pierwszą powieść „Dygnitarz” (1982) opublikował pod pseudonimem Janusz Andrzej Łaniewski, kolejną – „Prezenter” – pod własnym nazwiskiem osiem lat później. W 1990 r. ukazał się jego bestsellerowy wywiad rzeka z Edwardem Gierkiem „Przerwana dekada” oraz druga jego część, zatytułowana „Replika”, a następnie kolejny wywiad rzeka z Adamem Bujakiem „Przepraszam za Solidarność” (1991). Autor biografii „Edward Gierek. Życie i narodziny legendy” (2002), powieści w formie sagi rodzinnej „Wyklęte pokolenie” (2011) oraz wywiadu książkowego przeprowadzonego przez Krzysztofa Pilawskiego „Wańka-wstańka” (2012). W sumie wydał 15 książek w nakładzie półtoramilionowym. Jest żonaty i ma córkę.