Italo Calvino

Italo Calvino (1923–1985) – jeden z najważniejszych pisarzy i eseistów włoskich XX wieku. W latach 1941–1947 studiował na uniwersytecie w Turynie. Od 1945 roku pisał dla dziennika „L’Unità”, później również m.in. dla „La Repubblica, od 1959 do 1967 redagował własne pismo „Il Menabò di letteratura”. Przez prawie czterdzieści lat pracował w wydawnictwie Einaudi. Należał do grupy literackiej OuLiPo, której członkami byli też m.in. Raymond Queneau i Georges Perec. Po polsku ukazały się liczne jego powieści, m.in.: Ścieżka pajęczych gniazd (1947), Wicehrabia przepołowiony (1952), Baron drzewołaz (1957), Rycerz nieistniejący (1959), Zamek krzyżujących się losów (1969) i Palomar (1983); zbiory Baśnie włoskie (1956) i Opowieści kosmikomiczne (1965) oraz Wykłady amerykańskie (1988).Jeśli zimową nocą podróżny (1979,) to jedna z najgłośniejszych książek Calvina. Nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukaże się także wznowienie Niewidzialnych miast (1972) i pierwsze wydanie powieści Marcovaldo (1963).