Bohdan Chwadeńczuk

Zwyczajem pisania biogramów rządzi naiwna wiara: istnieje wydajna zależność między życiorysem autora i jego chwalebnymi owocami, działaniami, posadami, honorami i medalami a wartością obiogramowanej książki. Ale to nieprawda, nie istnieje: zależność jest rozmyta, korelacje różnostronne, i dodatnie, i ujemne. Ważne jest natomiast, z kim siadałeś do stołu, z kim bywałeś w łóżku, z kim, gdzie i po co cię nosiło. Tego jednak nie opiszesz, chyba w drugiej księdze.
Urodziłem się 7 stycznia 1938 roku, przygodnie w Warszawie, a istotnie w domu wiejskich nauczycieli w Siedleckiem. Miałem trzy świetne instytucje edukacyjne: dom rodzinny, solidne liceum siedleckie w czasie ciemnym (1950–1954) i rewelacyjne uniwersyteckie studia filozoficzne w Warszawie w czasie jaśniejszym (1956–1961). Na resztę szkoda czasu, choć może znalazłoby się co o przedłużonym trwaniu w dorobku, najprzód kilka przekładów cennych mocą oryginałów. Eseje o religii natomiast polecam PT Publiczności wraz z miarą służącą osądowi, zawartą w Sztuce rymowania Franciszka Ksawerego Dmochowskiego, z 1788 roku:

Nie ścierpią tego ludzie, nie darują bogi
Jeśli pisarz jest zimny, w wyrazy ubogi.
A jeszcze skąpszy w myśli.